پرونده «مجموعه حکایت‌های کلیله و دمنه» روز چهارشنبه 6 دی‌ماه 1402 در جلسه شورای ملی ثبت میراث فرهنگی ناملموس بررسی و با شماره 2910 در فهرست ملی میراث فرهنگی ناملموس ایران ثبت شد.
در راستای ادامه‌ی همکاری‌های مؤسسه فرهنگی هنری میراث مانا نقش با یونسکو و وزارت میراث فرهنگی، گردشگری و صنایع دستی پیرامون اجرای کنوانسیون 2003 و پاسداری از میراث فرهنگی ارزشمند ایران‌زمین، این مؤسسه پرونده «مجموعه حکایت‌های کلیله و دمنه» را تهیه و پیشنهاد کرده بود.
این پرونده با همکاری مرتضی رضوانفر، شهاب نیکمان و پریسا بخشنده تهیه و تدوین شد. شهاب نیکمان، مدیرعامل مانا نقش، به نمایندگی از تهیه‌کنندگان پرونده در جلسه شورای ملی ثبت میراث فرهنگی ناملموس برای ارائه و دفاع از آن حضور یافت.
کلیله و دمنه مجموعه داستان‌های گوناگون پندآموز است که بیشتر شخصیت‌های آن حیوانات هستند. «کلیله» و «دمنه» نام دو شغال است که این داستان‌ها، از زبان آنها نقل شده است. این مجموعه، چند سده پیش از میلاد در هند امروزی نگاشته شده و سپس در ایران در دوران ساسانی به پارسی میانه ترجمه و پنج فصل نیز به آن افزوده شده است.
این عنصر میراث فرهنگی که در گستره ملی به ثبت رسید، در سه زمینه از زمینه‌های پنجگانه میراث فرهنگی ناملموس، شامل «سنت‌های شفاهی»، «هنرهای نمایشی و اجرایی» و «صنایع دستی سنتی» نمود دارد.